Kadınlar günümüzde heryerde erkeklerle birlikteler. Neredeyse her türlü erkek mesleğini icra etmekteler. İster istemez bu durum dini hassasiyeti olanları rahatsız ediyor.
Kadınlarla konuşmak ve muhatap olmak durumunda olanlar soruyorlar, Kadın sesi harammıdır? Kadın sesi konusunda dinin hükmü nedir? diye.
Bazı kimseler kadının sesi haramdır derken, bazıları da değildir diye iddiada bulunuyorlar. Bu mevzuda netice nedir?
Bu mesele şartlara göre değişiklik arz eder.
Kadın sesi yerine göre haramdır, yerine göre de haram değildir.
Meselâ, vekar ve ciddiyet içinde ihtiyaçlarını temin için konuşan kadının sesi haram olmaz. Zira bir fitneye sebeb olmuyor, bir gösteriş arzusundan gelmiyor. Pazarlarda yapılan vekarlı alış veriş konuşması gibi.
Bu hem Şafiî, hem de bazı Hanefî âlimlerince de böyledir.
Ancak, hiçbir ihtiyaçtan doğmayan, sadece gösteriş ve sükse için yapılan konuşmalarda, muhatap olan erkeğin zihninde kötü düşünceler meydana gelebileceğinden, böyle sesler haramdır, avrettir. Bu sesin sahibi kadın günaha girmiş olacağı gibi, dinleyen erkek de fitneye sebebiyet vereceğinden mes’uliyete mâruz kalır.
Demek ki, şarkı, türkü sesleri ihtiyaçtan meydana gelen sesler değildir. Belki fitneye sebeb olabilecek haram sesler cümlesine dahildir.
Ses tonunu değiştirerek erkekleri etkileyici konuşan kadınlarda bu sınıftandır. Böylesi kadınlar mesuliyetten kurtulamazlar.
Vekar ve ciddiyet içindeki ihtiyaç konuşmalarında kadın sesinin haram olmadığını söyleyen Muhammed Ali Es-Sabûnî, “Resûlüllah’ın zevceleri hadîs naklederken erkeklerle konuşur, hadîsleri bizzat kendi seslerinden dinletirlerdi” demektedir. Bu hususta İbn-i Âbidin ve Âlûsî’de bilgi vardır.
Netice olarak, ihtiyaç halinde ciddi ve vakarlı bir şekilde konuşan kadının sesi haram sayılmamaktadır.
Gösteriş ve ilgi çekici ihtiyaç olmayan her türlü kadın sesi ise haram sınıfına girmektedir.
Ahmet ŞAHİN
